Dauðamenning eða lífsmenning?


Lauslega áætlað er talið að heildarfjöldi fórnardýranna í Annarri heimstyrjöldinni hafi numið 62 milljónum. Þar af voru almennir borgarar 37 milljónir heildarfjöldans, en fjöldi fallinna hermanna nærri 25 milljónum. Bandamenn misstu 51 milljónir einstaklinga, en öxulveldin 11 milljónir. [1] Allan þessar blóðfórnir mátti rekja til sturlaðs einstaklings sem mældi göturnar í München sem atvinnuleysingi þar til hann fékk “hugsjón” sem hann hratt í framkvæmd ásamt hópi áþekkra ólánsmanna.

Þannig sendu Þjóðverjar rússnesku þjóðinni aðra óværu, félaga Vladimír Lenín, sem hverja aðra bögglasendingu í fyrri heimstyrjöldinni. Nefnd sem Yeltsin Rússlandsforseti skipaði og starfaði undir stjórn Jakovljev nokkurs komast að þeirri niðurstöðu að á tímum Sovétstjórnarinnar hafi um 200.000 prestar látið lífið í útrýmingarbúðum kommúnista. Nefndin áætlaði að líklegur fjöldi fórnardýra 70 ára valdastjórnar kommúnista hafi numið sem svarar 60 milljónum karla og kvenna. Margir hafa vakið á því athygli að líklega sé fjöldi fórnardýranna mun hærri ef Alþýðuveldið Kína sé tekið með í reikninginn eða nær 150 til 200 milljónum.

Fyrsta landið sem lögleiddi fóstureyðingar var Sovétrússland. Þetta gerðist 1920 og síðan leið um einn og hálfur áratugur þar til tvö önnur lönd fylgdu fordæmi þeirra. Annað þessara ríkja var Þriðja ríkið Hitlers (1933), en auk þess örsmátt eyland á norðurhveli jarðar, Ísland (1935). Nemum staðar við eina tölu, það er að segja fjölda fallinna hermanna í Annarri heimstyrjöldinni, við töluna 25 milljónir. Á Íslandi hafa verið framkvæmdar um 24.000 fóstureyðingar síðan þær voru gefnar frjálsar árið 1975. Ef við margföldum þessa tölu með 100 sem er hinn viðurkenndi samanburðarstuðull við Bandaríkin, þá hefur herkostnaður Íslendinga verið 24 milljónir fallinna. Þetta rifjar upp það sem haft var á orði um ógæfumann nokkurn þegar hann féll frá: “ Þetta var svo sem besta skinn, hann var sjálfum sér verstur.”

Þrátt fyrir þessar tölur um fjölda fallinna í síðari heimstyrjöldinni eru þær hreinasta smáræði í samanburði við allan þann fjölda blásaklausra barna sem hafa orðið fóstureyðingum að bráð síðustu áratugina. Hann er áætlaður 944. 935, 000 eða tæpur milljarður. [2] Þetta þýðir að eitt af hverjum þremur fæddum börnum hefur fallið fyrir ljá sláttumanns dauðans á þessu tímabili. Á ráðstefnu þeirri sem haldin var í Kairó í Egyptalandi árið 1994 á vegum ICPD (International Conference on Population and Development) var komist svo að orði:

Allar ríkisstjórnir og önnur samtök á vegum stjórnvalda eða sem starfa á frjálsum grundvelli eru hvött til að auka umhyggju sína enn frekar gagnvart heilsufari kvenna og að líta á ótryggar fóstureyðingar sem áhersluþátt í heilsugæslu og að draga úr fóstureyðingum með auknum og bættum fjölskylduáætlunun, ráðgjöf eftir fóstureyðingu og menntun. Fjölskylduráðgjöf ber að bjóða sem úrræði gegn endurteknum fóstureyðingum. [3]

Að Kaíró var valin sem fundarstaður af hálfu Sameinuðu þjóðanna í september 1994 mátti rekja til hugsjónar “sjáanda” nokkurs, konu að nafni Nafis Sadiks. Hugsjón hennar fólst í því að heildaríbúafjöldi jarðar skyldi verða 6 milljarðar árið 2000. Til þess að þessu takmarki yrði náð hafði “spákvendið” reiknað út að framkvæma þyrfti 151 milljón ófrjósemisaðgerða á körlum og konum, að dreifa yrði 8.000 milljónum fóstureyðiingapilla [4], framleiða yrði 662 milljónir fóstureyðingarsprautur og 440.000 milljónum smokka yrði dreift.

Enn frekari þróun hefur orðið síðan á fjölskyldustefnu hinna Sameinu þjóða sem fjármögnuð er af lyfjauðvaldi iðnaðarríkjanna. Þetta hefur gengið svo langt að fé er borið á fólk til að fara í ófrjósemisaðgerð, líkt og í Bangladesh þar sem fólki er boðið andvirði sem svarar vikulauna. Þetta er sú hugsjón sem hreif WHO (Alþjóðaheilbrigðismálastofnun Sameinuðu þjóðanna) á Alþjóðaári fjölskyldunnar (Year of the Family).

Jóhannes Páll páfi II var afar harðorður í garð þessarar ráðstefnu og sagði að “hana skorti alla siðgæðisvitund.” Hann sagði að afstaða hennar væri “með öllu óasættanleg fyrir alla þá sem einungis hefðu lágmarkstilfinningu fyrir mennskum gildum.” Páfi brást við með því að rita bréf til ALLRA ÞJÓÐARLEIÐTOGA Í HEIMINUM, en slíkt er einungis gert þegar mikið vá steðjar að höndum. Jóhannes Páll páfi kallaði þessa afstöðu: DAUÐAMENNINGU!. Hann hvatti alla kristna menn til að mynda nýja Maginotlínu til varnar lífinu. Og ekki eingöngu kristna vegna þess að það var einmitt á Karíófundinum sem Vatíkanið og Íslam komu fram sem ein heild til verndar lífsmenningunni. Þetta varð Jónasi Kristjánssyni, þáverandi ritstjóra DV tilefni til að skrifa víðfrægan leiðara þann 3. september þar sem páfi var kallaður samstarfsmaður djöfulsins! [5].

Þann 6. apríl sama ár komst Jóhannes Páll svo að orði í hinni almennu áheyrn á Péturstorginu að viðstöddum 30.000 áheyrendum.

Við höfum þungar áhyggjur af því að þetta Ár fjölskyldunnar snúist upp í það að verða að Ári gegn fjölskyldunni. Við mótmælum! Við getum ekki gengið til móts við framtíðina með því að skipuleggja með kerfisbundnum hætti morð á óbornum börnum! Við getum það einungis í siðmenningu elsku sem tekur fagnandi á móti lífinu.

Enn að nýju tók hann til máls þann 17. apríl sama árs meðan á Regina Caeli íhuguninni stóð:

“Á þessu Ári fjölskyldunnar væntum við þess að sú staðreynd sem sjá má í hinni Alþjóðlegu mannréttindayfirlýsingu um að fjölskyldan væri grundvallareining samfélagsins yrði enduruppgötvuð og staðfest. Sökum inntaks síns er fjölskyldan ekki eining sem unnt er að hrófla við: Fjölskyldan tilheyrir mikilvægustu og heilögustu arfleifð alls mannkynsins! Hún hefur jafnvel forgangsrétt fram yfir sjálft ríkisvaldið, sem ber skylda til að virða hana og vernda.Ég beini orðum mínum til allra þeirra sem geta veitt mótspyrnu gegn válegu frelsi falskra framfara. Þegar þær eru kannaðar nánar kemur í ljós að hér er um þrælahald að ræða og hreinar afturfarir vegna þess að þessar framfarir gera lítið úr mannkyninu, heilögu inntaki lífsins og þeim raunverulega hæfileika að getað elskað. Allt sem brýtur í bága við siðræn gildi getur aldrei orðið að sigri, heldur að alvarlegum afturförum fyrir manninn og gerir hann að fórnardýri sjálfs sín . . . Í dag er það miklivægara en nokkru sinni fyrr að bregðast við sjálfumglaðri bölsýnismenningu þar sem sjálfsstjórn yfir fýsnum virðist tilheyra öðru aldarskeiði. Ég spyr: Til hvers konar þjóðfélagsgerðar mun slík bölsýnissiðfræði leiða? Eru ekki þegar fyrir hendi sjúkdómseinkenni sem ber að hafa áhyggjur af sem fá okkur til að óttast um framtíð mannkynsins.”

Við horfumst í augu við raunverulega menningarbyltingu hvað áhrærir mannhelgi og tilvist Guðs. Kirkjan megnar að heyja þessa baráttu í nafni Krists vegna þess að vopn hennar er raunverulegt líf gagnvart siðferðislegri upplausn auðugustu ríkja heimsbyggðarinnar.

Kirkjan hvetur til heilagleika, frelsis og elsku á lífinu. Það sem Jóhannes Páll pái II varaði okkur við í hirðisbréfi sínu Veritatis Splendor hefur ræst með hryggilegum hætti. Hvatningarorð hl. Páls verða sífellt meira aðkallandi og nauðsynlegri: “Hegðið yður eigi samkvæmt öld þessari” (Rm 12. 2)

Víkjum nú að NFP (Natural Family Plan) eða Náttúrlegri fjölskylduáætlun kirkjunnar. Þvert gegn því sem andstæðingar hennar segja, felur hún í sér 99.3% öryggi gegn ótímabærum getnaði. Hún er öruggasta aðferðin til að skaða ekki heilsu kvenna. Þvert gegn því sem andstæðingar kirkjunnar segja vill kaþólska kirkjan ekki að fólk eignist börn sem því er um megn að ala önn fyrir. Hins vegar er hún andvíg því og fordæmir, að börn séu myrt í móðurskauti. Þegar félagsfræðingar og læknar á Vesturlöndum fjalla um þessa náttúrlegu leið til að stemma stigu við ótímabærri fólksfjölgun, ásaka þeir NFP fyrir að vera óáreiðanlega og gamaldags aðferð. Þetta má meðal annars sjá á íslenskum vefum um þetta efni þar sem aðferðin er einungis talin vera 90% örugg og tíu prósent kvenna verði þannig vanfærar þegar þær æskja þess ekki. Ég mun fjalla betur um þessa aðferð í næsta pistli mínum, en slík afstaða grundvallast annað hvort á fáfræði eða vísvitandi blekkingum þeirra sem þjóna hinu alþjóðlega auðvaldi fóstureyðingarstóriðjunnar.

[1]. TENGILL http://en.wikipedia.org/wiki/World_War_II_casualties
[2]. TENGILL http://www.johnstonsarchive.net/policy/abortion/wrjp337sd.html
[3]. Paragraph 8. 25: All governments and relevant intergovernmental and non-governmental organizations are urged to strengthen their commitment to women’s health, to deal with the health impact of unsafe abortion as a major public health concern and to reduce the recourse to abortion through expanded and improved family planning services…Post-abortion counselling, education and family planning services should be offered promptly which will help to avoid repeat abortions.
[4]. Með því að taka meðtalsverð helstu sjö fóstureyðingarlyfjanna á Íslandi (Yasmin, Meloden, Marvelon, Triquilar, Gynera, Trinovum og Microgyn) næmi kostnaðurinn reiknaður í islenskum krónum af pillunum einum 216.0000 króna eða öll útgjöld Íslendinga til heilbrigðismála í 6 ár. Dálgalegur ágóði í vasa lyfjauðvaldsins.
[5]. Meðal annars kemst Jónas svo að orði: “Athyglisvert afturhaldsbandalag hefur myndazt milli kaþólsku kirkjunnar í Vatíkaninu og róttækra leiðtoga Íslams gegn uppkasti undirbúningsnefndar að ályktun mannfjölda- og þróunarráðstefnu Sameinuðu þjóðanna, sem hefst í Kaíró í Egyptalandi á mánudaginn.” Og ég sem taldi að kaþólska kirkjan væri dreifð um alla heimsbyggðina!

Jón Rafn Jóhannsson

Greinin birtist upphaflega á heimasíðu kirkju.net.

 Fleiri greinar eftir Jón Rafn Jóhannsson hér.

Auglýsingar
%d bloggurum líkar þetta: